1.      Dillenkoffer kararı : Birleşik kararlar C178/94,C179/94,C188/94,C189/94,C190/94

8 Ekim 1996 tarihli  Kararında, Avrupa Topluluğu Adalet Divanı, Avrupa Topluluğu Yönergesinin ulusal hukuka geçirilmemesinin doğrudan Topluluk hukukunun açık bir ihlali olduğuna ve Üye Ülkenin sorumluluğunu gerektirdiğine hükmetmiştir.       

Özelde, Erif Dillenkofer ve beş diğer Alman tüketici, 13 Haziran 1990 tarihli (90/314/EEC) paket seyahat, paket tatil ve paket turlarla ilgili Avrupa Yönergesinin milli hukuka geçirilmemesi yüzünden  zarara uğramaları nedeniyle tazminat için Federal Alman Cumhuriyetine karşı yüksek mahkemeye başvurmuşlardır. Seçtikleri seyahat acentesinin batmasından dolayı bu tüketiciler seyahate çıkamamışlardır (bir tanesi kendi harcamasıyla geri dönmüştür).Yönerge olması gerektiği gibi uygulanmış olsa idi, acentelere iflas halinde kendilerini sigorta etme yükümlülüğü getirmesi dolayısıyla, tazmin edilmeleri ve ülkelerine dönüş masraflarının karşılanmış olması gerektiğini göz önüne almışladır. Yargılamayı müteakiben, tüketiciler Alman Devletinden, tazminat talep etmişlerdir.

Yargılama sırasında Mahkeme, paket turlarla ilgili Yönergenin belirtilen tarihlerde milli hukuka geçirilmemesinden dolayı Alman Devletini sorumlu bulmuş ve Madde 7’nin amacına açıklık getirmiştir.

Adalet Divanı, Madde 7nin, içeriğinin yeterli şekilde belirlendiği sözleşmenin tarafı olan paket tur organizatörünün veya perakendecinin iflas etmesi durumunda, paket turla seyahat edenlere, ülkelerine geri dönüşün ve ödedikleri paranın geri ödenişinin  garantisini kapsadığına karar verilmiştir.

Mahkemeye göre, Üye Ülkeler, paket turla seyahat edenlerin kendi ihmalleri için tedbirler alma yükümlülüğünde değildir.

b)   TÜKETİCİ SÖZLEŞMELERİNDE ADİL OLMAYAN HÜKÜMLERLE İLGİLİ YÖNERGENİN PAKET TURLARA UYGULANMASI  

Sözleşmelerdeki adil olmayan hükümlerle ilgili Yönerge, aynı zamanda paket turlara uygulanabilir niteliktedir. Fakat, sözleşmelerdeki adil olmayan hükümlerle ilgili Yönerge’ deki (Madde 2(b)) tüketici tanımı ile, paket turlarla ilgili Yönerge’ deki (Madde 2*4) tanım arasında belirgin bir fark vardır. ECTAA’nın sorusu üzerine, Komisyon, bu Yönergelerdeki ‘tüketici’ kavramlarında bir çelişki olmadığına karar vermiştir.

Komisyonun, Tüketici Politikasıyla ilgili birimleri, 90/314/EEC Yönergesindeki ‘tüketici’ kavramının bilhassa Yönergede verilen tanımda kapsanan iş seyahatleri ilgili olduğu sürece, geniş yorumlanması görüşündedir.

Doğal olarak, bu Yönergenin Madde 2*4’de verilen tanım, 93/13/EEC Yönergesinde verilen tanımdan farklıdır, zira ikincisinde bulunan iki temel ve çok önemli unsuru kapsamamaktadır.

1.      Tüketici gerçek kişidir. (tüzel kişileri hariç tutar)

2.      Tüketici ticari ve mesleki faaliyetlerinin dışında hareket eder.

Bu şekilde, eğer bir şirket, 90/314/EEC Yönergesinin Madde 2*1 de tanımlandığı gibi, işiyle ilgili bir paket tur alırsa, paketin ‘paket’ tanımındaki tüm unsurlarla uyuşması halinde, Yönergeyle sağlanan korumadan yararlanır.

Sonuç olarak, 90/314/EEC Yönergesinin uygulama alanı, korumadan yararlanan tüketici tanımı, ticari veya mesleki amaçlar dışında seyahat eden gerçek kişilerle sınırlayarak daraltılmamalıdır.